Uncategorized

..

Bu aralar sık sık uyanıyor annemi soruyor. Bazen akşam üzerileri, biraz endişeli artık erken kararan sokağa bakarak”annen geç kaldı” diyor . Kendi annesiyle karıştırdığı da oluyor, “kimi soruyorsun benim annemi mi, senin anneni mi? dediğimde “buranın annesi” diyor. Her seferinde “annem öldü” demek zor geliyor. Kaç yaşından bu soruyu sorduğuna emin olamıyorum. Sonra avutmaya çalışıyorum “ben varım, D. var, hep beraber oturuyoruz işte” diyorum. Mekanları karıştırdığı da oluyor. Bu sabah “burası neresi E.” diye uyandırdı beni. Burasının Karagümrük değil de Bakırköy olduğunu söylediğimde pek ikna olmadı ama ses etmedi. Böyle zamanlarda Karagümrüğe, çocukluğuna dönüyor sanırım.   Fatih’in, Yenimahalle’nin adını ise hiç anmıyor.

İki aydır evdeydim. İlk bir ay ayağımın şişiyle geçti. Zor bir dönemdi. Nedenini bilemediğim bir şekilde sağ ayak yorgundu. Öyle pek şiş falanda yoku. Ama diz buna rağmen tam açılmıyordu. Benim de, babamın da performansı geri gitti. Artık evin içinde pek yürüyemiyor. İki defa işe gittik, on beş gün arayla. Kapıdan bindik, iş yerinin kapısında indik. Buna rağmen her ikisinde de fenalık geçirdi, ambülans çağırmak zorunda kaldık. Harbiye’ye artık yalnız gidiyorum. İşleri ise evrakları eve alıp, alpemixle büroya bağlanıp evden giriyorum. Yeni bir sistem oturtmamız gerekecek.

 

Standart