Uncategorized

20. Gün

Bugün 6.30 da uyandık, yarın 6 olacak. Gece ikide uyuyan biri için uykusuz iki gün demek. Gün içinde uyuma imkânı yok malesef. Böyle bir alışkanlık kazanmalıyım belki de. Ya da buna uyum sağlamayalım, hiç olmazsa ara sıra.

Bir Harbiye günüydü. KDV ler yapıldı. Muhtasar bilgileri alındı. Cari hesaplar çıkarıldı. Her şey ucu ucuna yetişti. Cuma’ya gitmeme gerek kalmadı. Taksiye bu arada yüzde on sekiz zam yapmışlar. Tarifenin bir iki gündür zıplamasından belliydi. Takside plaka ağaları oldukça bu iş düzelmez. Vatandaş ağaları da doyurmak zorunda kalır. Hoş kimsenin umrunda değil.

Akşam Saraçhane’den dönerken, tam kemerlere yaklaşmışken babam” Anneni burada beklerdim” dedi. Annem gençken Abdi İbrahim’de çalışırmış, Reşat Nuri sahnesinin yanında bir yerlerde. O uğursuz kış gününden beri pek eskilerden, annemden bahsetmiyordu. Arka koltukta sesinde eskiyi anan neşeli bir ton vardı, hey gidi günler der gibi. Biraz rahatladım gibi, iyileşmek böyle bir şey belki, gıdım gıdım.

Biraz evvel D. aradı uçağı inmiş. İstanbul’da. Her şey olabildiğince yerli yerinde.

Bugün youtube’da deli bir tirad paylaşıyorum. Beğeniceğinizi umuyorum

Reklamlar
Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s