Hatıralar, Hayal meyal, Şifa niyetine

..

Seneler sonra spotify’dan Behiye Aksoy’u şaşırarak dinliyorum. Behiye Aksoy zihnimde biraz arabesk, biraz dozu kaçmış romantizmin tiz sesi olarak kalmış. Oysa oldukça ölçülü, notaları ezmeden gayet güzel söylüyor. Yaprak Sayar’ın tiz sesi de ilkin garip gelmişti, ama sonra alıştık. Behiye Aksoy, Teyzemin Muazzez Abacı’cı annemin Emel Sayın’cı olduğu 70 lerin simge sesi gibi kalmış aklımda. Lunaparka, Çakıl’a gidilebildiği zamanlardan oldukça flu görüntüler kalmış hatıramda. Behiye Aksoy’u hiç canlı gördüm mü hatırlamıyorum. Galiba birinci mevki ile halk bölümü vardı, teyzemlerle halk bölümünde seyretmiştik Emel Sayın’ı.  O zamanlar memurların gazinoya gidebilmesi garipsenmiyordu demek. En son Lunaparkı Çöpçüler Kralında seyredince hatırladım o günleri. Babam bir zamanlar Boğaz’ın tepelinden birinde bir villası olduğunu söylemişti. Geçenlerde durumunu pek iyi olmadığı üzerine dair bir haber vardı. Hayat işte…

Aslında bu sefer ilk alacakaranlık kuşağını anlatacaktım ve bu mevzuları neden yazmaya başladığımı. Kısmet, bir sonraki posta inşallah…

Reklamlar
Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s