Hatıralar, Hayal meyal, Şifa niyetine

..

Fatih’in dar, karanlık sokaklarından geçip televizyon gezmesine giderdik. Selahattin amcaların ve bir kaç akrabanın televizyonu vardı o zamanlar. Televizyonun bizim eve gelmesi için Yenimahalle’ye taşınmayı beklememiz gerekecekti. Bu misafirlikler kalabalık olurdu, bizden evvel birileri gelmiş olurdu ve bizden sonra gelenler biz kalkarken otururdu. Hemen hepsi Fatih ve Karagümrük çevresinde oturan akrabaların ev ziyaretlerini tv canlandırmıştı. Sohbetlerin konusu da doğal olarak programlar olurdu; Emel Sayın’ın omuzuna attığı şalı ya da kürkü şarkının sonuna doğru atıp atmayacağı ya da kameraya sırtını dönüp dönmeyeceği, Kaçak’ın geçen hafta ne yaptığı … Annem, ben hatırlamasam da üst katlarda oturan öğretmen hanıma aya ilk defa ayak basılışını seyretmek için çıktığımı  anlatır. Bu talihsiz kadının yüzünü ne yazık ki hiç hatırlamam. Bizim üstümüzde oturan Afet hanımı ise hayal meyal, ölmeden önce hasta yatağında Bakırköy’de ziyaretimizden kalan şekilde biraz hatırlarım. O bizden evvel Bakırköy’e taşımmıştı galiba.  Toto Karaca’nın evine çok yakındı evi ya alt sokağı ya da üst sokağı idi. Aklımda kalan resim ise şöyle; gülümsemeye çalışan ve yürümekte zorlanan bu kadıncağızın buruşuk çarşaflı yatağına parlak bir güneş düşmekte. Allah rahmet eylesin

Reklamlar
Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s