Hatıralar, Hayal meyal, Şifa niyetine

..

Eskilerden çocuk aklımda kalmış küçük bir duvar var. Hastane bahçesindeki bu duvar üzerine oturup ayaklarımızı öbür tarafa çevirebildiğimize göre çok da yüksek olmamalı. Oyun gibi bir şeydi hastane bahçesine girmek. Hemofili teşhisi konduktan sonra periyodik olarak gittiğimizi hatırlıyorum. 3-4 yaşlarında olduğumu zannediyorum, vücudda devamlı oluşan morluklar için gitmişler. Hafızamda 4-5 kattayız, hava güneşli-bahar olmalı, muayne yataklarından birine yatmışım ve taze dondurulmuş plazma alıyorum, annemle babam hasta olduğumu ilk defa öğrenmişler. Tedirginler ama büyütmemeye çalışıyorlar, görünürde bir şey yok-ilacı var, bense onları anlamaya çalışıyorum. İğneden korkmayayım diye de her seferinde alınan oyuncaklardan ise aklımda en çok kalan bir arabalı vapur.  Kardeşimle ne çok oynamıştık. Ve kırdığımız kumbaralar. 2-3 kumbarayı mundar etmiştik, yüksekten ata ata kilidini kırardık. Bunlardan birinden 21 tl çıkmıştı ve annem paraya el koymuştu:) Çocukluğumun büyük adamı Muzaffer Aksoy’du, yıllar sonra ağbeyi suikaste kurban giden bu adam hep yaşlı, hep dinçti. Babam koridorda bir yerde hocayı yakalar, ayaküstü reçete yazdırır sonra Kızılay’a giderdi. Babamın dönüşünü hastanenin bir köşesinde annem ve kardeşimle beklerdik. Bitmek bilmeyen bir ritüeldi, yıllar geçti ve o da bitti.

Reklamlar
Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s