Günden çıkanlar

Sohbet

Bunu farkettiğm epeyi oluyor. Bende hikayeleme yeteneği yok. Bir gün kardeşim eve geldi ve “bugün otobüste ne oldu biliyor musunuz?” dedikten sonra otobüste geçen komik bir olayı anlatmaya başladı. O zaman farkettim ki ben de böyle bir hikayeleme alışkanlığı yok. Başından geçenleri anlatan, anlatabilen çok insana rastladım. Bazısı karşındaki dinlenmese bile anlatıyor, anlatmaya devam ediyor. Bense dinlenmediğimi farkedersem devam edemiyorum. 

İnsanın böyle hikayeleri dinleyen bir arkadaşının olması gerektiğini hep düşünmüşümdür. Epeyi oluyor, on beş sene kadar önceydi, bir arkadaşıma bir şeyler anlatırken, onunla bir sıkıntımı paylaşmaya niyetlenirken ilk tepki olarak onun tüm suçu bana yıkarak, beni terslemesi; bende insanların bir başkasını dinlemeye istekli olmadığı düşüncesinin yerleşmesine sebeb oldu. Oysa bu sohbetsizlik hastalığı imiş ve muzdaribi de çokmuş. Dinleme, sohbet de , anlatabilme gibi, bazı insanlara has özel bir yetenekmiş, ve hatta çok az insanın sahip olabildiği bir yetenek. Sohbet olarak gördüğümüz bazı diyologlar ise bir tarafın kendi düşüncelerini dikte etmekten öteye gitmeyen, muhabbetten yoksun sağırlar diyaloğu imiş, yeni farkettim .

Standart

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s